مروری تحلیلی بر تقوای سیاسی و اجتماعی با تأکید بر آموزه‌های نهج‌البلاغه
کد مقاله : 1181-HADITH (R1)
نویسندگان
مهلا قبادی1، زهرا رعنایی *2
1دانشجوی کارشناسی رشته امور تربیتی، پردیس امام جعفر صادق(ع) بجنورد،خراسان شمالی.
2استادیار، گروه آموزش روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
تقوا به عنوان یکی از کلیدی‌ترین مفاهیم اخلاقی در تعالیم اسلامی، نقشی زیربنایی در تنظیم مناسبات قدرت و روابط انسانی ایفا می‌کند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تحلیلی ابعاد تقوای سیاسی و اجتماعی با تأکید بر آموزه‌های نهج‌البلاغه و بررسی پیوند این دو ساحت انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، مرور سیستماتیک ادبیات (Systematic Review) با رویکردی توصیفی–تحلیلی است که طی آن ۹ مقاله منتخب از پایگاه‌های معتبر علمی (نظیر Civilica، SID و Magiran) در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ مورد تحلیل محتوای کیفی قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان داد که تقوا در منظومه فکری علوی، دارای ساختاری پیوسته و چندسطحی است؛ به‌گونه‌ای که تقوای سیاسی به‌مثابه یک «نظام مراقبتی» در ساختار قدرت (با مؤلفه‌هایی چون عدالت و شفافیت) و تقوای اجتماعی به عنوان «تنظیم‌کننده روابط میان‌فردی» (با مؤلفه‌هایی نظیر انسجام و کرامت انسانی) عمل می‌کند. نتایج نهایی حاکی از وجود رابطه‌ای طولی میان ساحت‌های تقواست که در آن، تقوای فردی از طریق بسترسازی اجتماعی به سلامت اداری و کارآمدی سیاسی منجر می‌شود. این چارچوب تحلیلی می‌تواند به عنوان الگویی کاربردی برای ارتقای سلامت سازمانی و اخلاق کارگزاری در جوامع اسلامی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
تقوای سیاسی، تقوای اجتماعی، نهج‌البلاغه، حکمرانی علوی، اخلاق سازمانی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر