اهداف همایش:
1. تبیین نظری و مفهومی «تقوا» در منظومه معرفتی اهلبیت(ع) و ارائهٔ مراتب، مؤلفهها و شاخصهای قابلاستناد برای کاربردهای فقهی، حقوقی و اجتماعی.
2. استخراج و بازسازی چارچوبهای استنباطیِ مبتنی بر تقوا که قابلیت کاربرد در فرایندهای فقهی، قضایی و سیاستگذاری را داشته باشند (شامل قیدگذاری، ترجیح، تخفیف و تعیین مراتب تکالیف).
3. شناسایی و معرفی الگوهای عملیِ سبک زندگی علوی مبتنی بر تقوا و پیشنهاد راهکارهای نهادینهسازی یا هنجارسازی آن در خانواده، نهادهای آموزشی و اجتماع شهری.
4. تدوین پیشنهادهای سیاستی و سازوکارهای نهادی برای تقویت مسئولیتپذیری و شفافیت در سازمانها از منظر تقوا (شامل معیارهای گزینش مدیران، ارزیابی عملکرد و سازوکارهای پاسخگویی).
5. تحلیل نقش تقوا در تقویت اقتدار ملی و امنیت نرم؛ ارائهٔ رویکردها و شاخصهایی که پیوند میان فضائل اخلاقی و توانمندیهای سیاسی-دیپلماتیک کشور را تبیین کنند.
6. ارائه مدلها و راهبردهای فرماندهی و مدیریت تقواپایه (شامل آموزش، گزینش، و سنجش اثربخشی رهبری) برای کاربرد در نهادهای مدنی، انتظامی و دفاعی.
7. گردآوری و تحلیل مطالعات موردی و میدانی (از جمله محور ویژهٔ غزه) برای بررسی امکان عملگرایی تقوا در حوزهٔ حمایت از مظلوم، اخلاق رسانهای و اقدام بشردوستانه.
8. تقویت پیوند میان آموزههای اخلاقی-تقوایی اهلبیت و فرایندهای تمدنسازی از طریق تدوین شاخصهای تمدنی، سیاستهای فرهنگی و برنامههای آموزشی مبتنی بر تقوا.
9. ارتقای روششناسی پژوهشهای تقواپایه از طریق ترویج مطالعات میانرشتهای، تجمیع روشهای کیفی و کمی، و وضع معیارهای داوری علمی-اخلاقی برای آثار ارائهشده.
10. تولید خروجیهای کاربردی برای جامعه علمی و تصمیمسازان — شامل کتابچههایی از مقالات منتخب، پیشنویسهای سیاستی، برنامههای درسی تقواپایه و مجموعه توصیههای نهادی — بهمنظور تسهیل انتقال دانش همایش به عرصههای اجرایی و آموزشی.