بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

حضور ارجمند اساتید، پژوهشگران و دانشجویان گرامی؛
به‌نمایندگی از دبیرخانه علمی همایش «تقواپایگی زندگی در مکتب اهل‌بیت(ع)» خوشوقتم که پیام محوری این همایش علمی را به حضور شما تقدیم کنم.

همایش پیشِ‌رو در زمانه‌ای برگزار می‌شود که پرسش از رابطهٔ فضیلت اخلاقی و سامان‌بخشی به زیست فردی، اجتماعی و سیاسی  اهمیتی حیاتی یافته است. هدف ما در این رویداد، بازگشایی پنجره‌ای علمی و متدلّل بر میراث اهل‌بیت(ع) است تا آموزه‌های اعتقادی و اخلاقیِ این منظومه معرفتی را نه صرفاً به‌عنوان مفاهیمِ متنی، بلکه به‌مثابه معیارها و ابزارهای کارشناسانه برای تنظیم سیاست‌ها، نهادها و رفتارهای اجتماعی معاصر بازخوانی کنیم.

محورهای همایش از سبک زندگی علوی و مسئولیت سازمانی تا اقتدار ملی، فرماندهی تقواپایه، دشمن‌شناسی اخلاقی، تمدن‌سازی و موضوع ویژهٔ تقوا و حمایت از مظلومین  بر این مبنا طراحی شده‌اند که هم پژوهش‌های متنی و تئوریک و هم مطالعات کاربست‌محور و میان‌رشته‌ای را در خود جای دهند. ما می‌خواهیم پیوندِ دقیقِ میان نصوص معتبر دینی (به‌ویژه نهج‌البلاغه) و سازوکارهای فقهی، حقوقی و سیاستی را به‌صورت نظام‌مند بررسی کنیم و بر اساس شواهد و روش‌های علمی، پیشنهادهای عملی و چارچوب‌های نظری ارائه نماییم.

از همهٔ پژوهشگران دعوت می‌کنم آثاری را ارائه دهند که هم دارای غنای متنی و استنادی باشند و هم از وضوحِ روش‌شناختی، مطالعات موردی معتبر، و تبیین پیامدهای عملی در سطح سیاست‌گذاری یا نهادسازی برخوردار باشند. مقالات باید مبنای مستند (قرآنی، حدیثی، فقهی و حقوقی) داشته باشند، روش‌شناسیِ خود را شفاف کنند و در نهایت به‌گونه‌ای نوشته شوند که هم مخاطبِ دانشگاهی و مدیران تصمیم‌ساز بتواند از آنها بهره ببرد.

دبیرخانه علمی متعهد است معیارهای پژوهشی و داوری را مبتنی بر استانداردهای علمی و اخلاقیِ معتبر اعمال کند: اصالتِ مسئله، انسجام نظری، دقت استنادی، صحت روش‌شناسی و تقدم پیامدهای نظری و کاربردی. همچنین برای آثار میان‌رشته‌ای، استقبالِ ویژه‌ای داریم و داوری‌ها با حضور داوران تخصصی از حوزه‌های علوم قرآن و حدیث، فقه، فلسفه، کلام اخلاق، علوم سیاسی، مدیریت و حقوق متناسب با عنوان مقاله انجام خواهد شد.

امیدوارم این همایش به‌مثابه‌ی نقطهٔ عطفی در پیوند میان آموزه‌های اهل‌بیت(ع) و چالش‌های مدرن زیست اجتماعی عمل کند؛ جایی که تقوا نه به‌عنوان یک اصطلاح اخلاقی صرف، بلکه به‌عنوان معیارِ سنجش و راهبردِ اصلاح ساختارها و رفتارها مطرح می‌گردد. انتظار داریم دستاوردهای همایش، شامل مقالات منتخب، پیش‌نویس‌های سیاستی و مجموعهٔ توصیه‌های نهادی، در اختیار نهادهای علمی و تصمیم‌سازی قرار گیرد تا مسیر تحققِ تقواپایگی در سطح فردی و جمعی هموارتر شود.

در پایان از همهٔ همکارانی که در تدوین برنامه‌ها، داوری، و تسهیل برگزاری این همایش مشارکت دارند صمیمانه تشکر می‌کنم و از تمامی پژوهشگران، استادان و دانشجویان دعوت می‌کنم با ارائهٔ آثار خویش در این مباحث، به غنای علمی و تأثیر اجتماعیِ این رویداد بیفزایند. برای همگان آرزوی توفیق و پژوهش‌های ثمربخش دارم.

دبیر علمی همایش
مهدی شوشتری