| پارادایم الهیات مقاومت در نهج البلاغه با رویکرد حکمرانی |
| کد مقاله : 1073-HADITH (R1) |
| نویسندگان |
|
سمیه حسنی * دانشجوی دکتری و استاد مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران قم |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش به تحلیل پارادایم الهیات مقاومت در عرصه حکمرانی بر مبنای نهج البلاغه میپردازد. بررسی ها نشان می دهد که الگو و سیره عملی امیرالمومنین علیه السلام ، به عنوان حاکم تراز جامعه اسلامی ، در حوزه الهیات مقاومت ،مبتنی بر دو اصل «خود مقاومتی» و« دگر مقاومتی » است.که با دعوت از رهبران به عنوان مدیران ارشد جامعه از یک سو و مردمان از سوی دیگر به صبر و پایداری و مقاومت ، به عنوان مهمترین مؤلفه بنیادین حکمرانی و کشور داری معرفی می گردد، در این مطالعه بهعنوان چارچوب تئوریک-تئولوژیکی تحلیل شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوایی نهج البلاغه است که به کشف کارکردهای استراتژیک الهیات مقاومت در طراحی نظامهای حکمرانی میانجامد. نتایج نشان میدهد پارادایم الهیات مقاومت، با تأکید بر تاب آوری و استقامت ساختارهای مدیریتی و مردمی در یک جامعه، قدرت و حکومت را به سوی پایداری سیستمی و تابآوری نهادی هدایت میکند؛ به گونهای که مقاومت بهمثابه یک متغیر کلیدی در مواجهه با بحرانهای داخلی و خارجی، تقویتکننده ثبات سیاسی و مشروعیت حکمرانی است. و نتیجه حاصله باز تولید پارادایمی نوین در حکمرانی است که این پارادایم بر بازتعریف رابطه بین مقاومت و قدرت در حوزه کشور داری تأکید کرده و ضمن تلفیق مبانی کلامی و سیاسی، راهکارهای عملی برای استقرار حکمرانی عدالتمحور و اخلاقگرا ارائه میدهد. در نهایت، الهیات مقاومت به عنوان مبنای نظری و راهبردی برای توسعه سیاستگذاریهای کلان کشور داری اسلامی معرفی میشود. واژگان کلیدی: الهیات مقاومت، حکمرانی مقاوم، تابآوری نهادی، مشروعیت سیاسی، نهج البلاغه |
| کلیدواژه ها |
| الهیات مقاومت، حکمرانی مقاوم، تابآوری نهادی، مشروعیت سیاسی، نهج البلاغه |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
